نامه‏اى از آن حضرت ( ع )

به عبد الله بن عباس و پيش از اين روايت ديگرى از اين نامه را آورديم .

اما بعد ، آدمى گاه به چيزى كه سرانجام نصيب او خواهد شد ، شادمان مى‏شود . و گاه بر چيزى كه مقدر نشده كه به او برسد ، غمگين مى‏گردد . پس نبايد بهترين چيزى كه در اين دنيا بدان نايل مى‏آيى ، رسيدن به لذتى يا فرو نشاندن كينه‏اى باشد ، بلكه بايد خاموش كردن باطلى بود يا زنده كردن حقى . بايد شادمانى تو به سبب چيزهايى باشد كه پيشاپيش براى آخرتت فرستاده‏اى و اندوه و دريغ تو ، بر آنچه در اين دنيا به جاى مى‏گذارى . و بايد كه همه همّ تو منحصر به امور پس از مرگ باشد .

نامه‏اى از آن حضرت ( ع )

به قثم بن عباس ، كه عامل او در مكه بود

اما بعد ، حج را براى مردم بر پاى دار و ايام الله را به يادشان آور و هر بامداد و شامگاه برايشان به مجلس بنشين و كسى را كه در امرى فتوا خواهد ، فتوا ده . نادان را علم بياموز و با عالم مذاكره كن . ميان تو و مردم ، پيام رسانى جز زبانت و حاجبى جز رويت نباشد . هيچ نيازمندى را از ديدار خود باز مدار . زيرا اگر در آغاز از درگاه تو رانده شود و سپس ، نياز او بر آورى ، كس تو را نستايد .

در مال خدا كه نزد تو گرد مى‏آيد ، نظر كن ، آن را به عيالمندان و گرسنگانى كه در نزد تو هستند و به محتاجان و فقيران برسان . و هر چه افزون آيد ، نزد ما روانه‏اش دار ،

تا ما نيز آن را به محتاجانى ، كه نزد ما هستند ، برسانيم . مردم مكه را فرمان ده كه از كسانى كه در خانه‏هايشان سكونت مى‏كنند ، كرايه نستانند . زيرا خداى تعالى مى‏فرمايد : « سواء العاكف فيه و الباد » عاكف و بادى در آن يكسان‏اند . عاكف كسى است ، كه در مكه مقيم است و بادى كسى است ، كه از مردم مكه نيست و به حج آمده است . خداوند ما و شما را به آنچه دوست دارد ، توفيق دهد . والسلام .

نامه‏اى از آن حضرت ( ع )

به سلمان فارسى ، رحمه الله ، پيش از ايام خلافت او .

اما بعد ، اين دنيا همانند مار است كه چون دست بر او كشند ، نرم آيد ، ولى زهرش كشنده است . از هر چه در اين دنيا شادمانت مى‏دارد ، رخ برتاب . زيرا اندكى از آن با تو همراه ماند . اندوه دنيا از دل به در كن ، زيرا به جدايى دنيا از خود يقين دارى . هر چه انس تو به دنيا افزون شود بايد كه بيشتر از آن حذر كنى . زيرا دنيا دار ، هر گاه به شادمانی دلبستگى يابد ، دنيا او را از آن شادمانى به بلايى مى‏ كشاند . و هر گاه انس گرفتنش موجب آرميدن گردد او را از آن حال به ترس و هراس می افكند .

والسلام .

نامه‏اى از آن حضرت ( ع )

به عبد الله بن عباس

اما بعد ، تو بر اجلت پيشى نخواهى گرفت و آنچه روزى تو نيست به تواش ندهند و بدان كه دنيا دو روز است : روزى به سود تو و روزى به زيان تو . و دنيا سرايى است كه پيوسته دست به دست مى‏گردد . آنچه از آن تو باشد ، سرانجام ، به تو خواهد رسيد ، هر چند ، ناتوان باشى و آنچه بر زيان توست ، دفعش نتوانى كرد ،هر چند ، نيرومند باشى .

وصيت آن حضرت ( ع )

به ابن عباس ، هنگامى كه او را در بصره جانشين خود ساخت .

با مردم گشاده‏رو باش ، آنگاه كه به مجلست در آيند و آنگاه كه درباره آنها حكمى كنى . از خشم بپرهيز كه خشم نشان سبك مغزى از سوى شيطان است و بدان كه هر چه تو را به خدا نزديك مى‏كند ، از آتش دور مى‏سازد و آنچه از خدا دور مى‏سازد به آتش نزديك مى‏كند .

از وصيت آن حضرت ( ع )

به عبد الله بن عباس هنگامى كه او را براى گفتگو با خوارج فرستاد .

با ايشان به قرآن مناظره مكن ، زيرا قرآن بار معناهاى گوناگون را تحمل كند . تو چيزى مى‏گويى و آنها چيزى مى‏گويند ، بلكه با ايشان به سنت مناظره كن كه راه گريز نيابند .

گاهی با یک قطره ، لــیوانـی لبریز می شود .. گاهی با یک کلام ، قلبی آسوده و آرام میگردد ..
گاهی با یک کلمه ، انسانی نابود می شود ..گاهی با یک بی مهری ، دلی میشکند….
مراقب ِ بعضی یک ها باشیم ! در حالی که نـاچیـزند ! هـمه چــیـزنـد !!!

 گفتم که در فراغت عمریست بی قرارم!

گفت از فراق یاران من نیز بی قرارم!

گفتم به جز شما من فریادرس ندارم

گفتا به غیر شیعه من نیز کس ندارم

گفتم که یاورانت مظلوم هر دیارند

گفتا مرا ببینند مظلوم روزگارم

گفتم که دشمن تو در فکر محو شیعه ست

گفتا به حال شیعه هر لحظه پاسدارم

العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان (عج)...

جواب: اولاً: حدیث نفرموده «بعد ما ملئت ظالماً و جائراً». دنیا پر از ظالم و جائر بشود، بلکه فرموده است: دنیا پر از ظلم و جور بشود. دنیا هم می تواند با یک رئیس جمهور پر از ظلم و جور شود، مانند بوش. همانگونه که یک فرد سیگاری می تواند خانه ای را پر از دود سیگار کند.

ثانیاً: خداوند در قرآن می فرماید:«إن الارض یرثها عبادی الصالحون». پس باید افرادی باشند هم بنده خدا باشند و هم صالح باشند تا امام زمان علیه السلام را یاری دهند.

شبهات و جوابهای دیگر در ادامه مطلب

عد با دو دستش ، شاخه های درخت را گرفت .چهره اش بی درنگ تغییر کرد.خندان وارد خانه شد، همسر و فرزندانش به استقبالش آمدند ، برای فرزندانش قصه گفت ، و بعد با دوستش به ایوان رفتند تا نوشیدنی بنوشند .از آنجا می توانستند درخت را ببینند . دوستش دیگر نتوانست جلو کنجکاوی اش را بگیرد، و دلیل رفتار نجار را پرسید.نجار گفت :

-(( آه این درخت مشکلات من است . موقع کار ، مشکلات فراوانی پیش می آید ، اما این مشکلات مال من است و ربطی به همسر و فرزندانم ندارد. وقتی به خانه می رسم ، مشکلاتم را به شاخه های آن درخت می آویزم . روز بعد ، وقتی می خواهم سر کار بروم ، دوباره آنها را از روی شاخه بر می دارم .جالب این است که وقتی صبح به سراغ درخت می روم تا مشکلاتم را بردارم ، خیلی از مشکلات ،دیگر آنجا نیستند ، و بقیه هم خیلی سبکتر شده اند .))

واجب چیست و واجب تر چیست؟                    نزدیک چیست و نزدیکتر چیست؟

شگفت چیست و شگفت ترچیست؟                مشکل چیست و مشکلتر چیست؟

حضرت جواب دادند:

واجب اطاعت از خداست و واجب تر ترک گناه است!     نزدیک قیامت است و نزدیکتر مرگ!

شگفت دنیاست و شگفت تر علاقه ی به دنیا!            مشکل قبر است و مشکل تر بی توشه رفتن!